< Wróć

Koszty samozatrudnienia

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Samozatrudnienie jest obecnie bardzo mocno promowaną formą aktywności zawodowej. Polega ono na prowadzeniu jednoosobowej działalności gospodarczej – osoba fizyczna robi to na własne ryzyko oraz na własny rachunek. Jak każda postać zawodowej aktywności, tak i ta ma swoje plusy i minusy. Powodów przejścia na samozatrudnienie można wymienić wiele – jedni chcą się rozwijać, innym zależy najbardziej na wyższych zarobkach, ale mnóstwo jest też osób, w przypadku których taki krok został niejako wymuszony przez pracodawcę. W każdym bądź razie osoba pragnąca uruchomić jednoosobową działalność powinna przeprowadzić bilans zysków i strat – zwłaszcza wtedy, kiedy zamierza pracować tylko na rzecz dotychczasowego pracodawcy.

Samozatrudnienie – plusy i minusy

Pracodawcom podpisywanie kontraktów z samozatrudnionymi jest bardzo na rękę – w ten sposób zaoszczędzają bowiem na składkach ZUS, mogą rozwiązać umowę w dowolnym momencie bez okresu wypowiedzenia oraz omijać pewne przepisy zawarte w kodeksie pracy (pracownik traci wówczas prawo do wielu świadczeń jak chociażby płatny urlop wypoczynkowy). Należy pamiętać, iż założenie firmy wiąże się z wieloma obowiązkami. Samozatrudniony musi m. in.: ponosić pewne stałe koszty prowadzenia działalności niezależnie od wysokości osiąganych przychodów (składki na ZUS itp.) oraz prowadzić księgowość (to oznacza dodatkowe wydatki), a na swój urlop sam musi zarobić, bo nikt mu za ten czas nie zapłaci. Z drugiej zaś strony może m. in.: przez pewien okres liczyć na ulgi w ZUS (jeśli zakłada działalność po raz pierwszy), wliczać w koszty uzyskania przychodów różne wydatki związane z wykonywaną pracą czy wybrać najbardziej dogodną dla siebie formę opodatkowania (trzeba pamiętać o pewnych ograniczeniach w tym zakresie).

Komu najbardziej opłaca się samozatrudnienie?

Przy kalkulowaniu kosztów związanych z samozatrudnieniem należy brać przede wszystkim wysokość składek odprowadzanych do ZUS oraz podatek dochodowy. Najczęściej jest to przedstawiane w kontekście zatrudnienia na etat – przy czym dla każdego za określeniem takim jak „próg opłacalności” kryje się co innego. Największe różnice można zauważyć przy wyższych kwotach wynagrodzenia. Etatowcy, których miesięczne wynagrodzenie brutto wynosi 85 528 zł lub więcej płacą 32-procentowy podatek dochodowy. Samozatrudniony może natomiast tego uniknąć poprzez skorzystanie z opcji jaką jest 19-procentowy podatek liniowy czy ryczałt ewidencjonowany (pod pewnymi warunkami). Najbardziej samozatrudnienie opłaca się osobom, które, po pierwsze – pracują na etacie i jednocześnie prowadzą działalność o profilu innym niż praca na etacie; po drugie – po raz pierwszy zakładają działalność i do tej pory nie pracowały na etacie; po trzecie – pracowały na etacie i podpisały kontrakt z pracodawcą, dla którego nie pracowały jednak ani w roku bieżącym, ani poprzednim; po czwarte – zrezygnują ze stosunku pracy na rzecz działalności wykonywanej osobiście, lecz świadczyć będą inne usługi na rzecz pracodawcy niż te, które były świadczone w trakcie obowiązywania umowy o pracę.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.